آیا تماشای برنامه های آموزشی از طریق تلویزیون برای کودک مفید است؟

نظرتان درباره رسانه های تصویری که ادعا می کنند برنامه هایشان جنبه آموزشی دارد چیست؟ مطمئناً تاثیرات مثبت تلویزیون و رایانه از طریق برخی تحقیق ها مشخص شده است. با نگاه دقیق به این تحقیق ها متوجه می شویم که بین احتمال تاثیر مثبت تلویزیون بر یک کودک دو ساله و احتمال تاثیر منفی آن تفاوت آشکاری وجود دارد.
به عنوان مثال مطالعاتی وجود دارد که نشان می دهد تماشای برنامه های آموزشی تلویزیون به کودکان بالای سه سال کمک می کند که دامنه لغات خود را بهبود بخشیده و در امتحانات حل مسائل نمرات بالاتری کسب کنند.

تحقیقی که در آن ۵۷۰ کودک از پیش دبستانی تا نوجوانی تحت نظارت بودند نشان می دهد کودکانی که قبل از سن مدرسه برنامه های آموزشی تلویزیون را تماشا می کردند نمرات بالاتری کسب می کردند و در دبیرستان کتاب های بیشتری می خواندند.
تحقیق دیگری نشان می دهد کودکان چهار تا پنج ساله ای که از نرم افزارهای مناسب سن خود استفاده می کردند در تست هوش عملکردی بهتری داشتند. اما در اینجا یک نکته مهم وجود دارد: بیشتر این تحقیق ها در رابطه با کوکان بالاتر از سه سال انجام شده است. نوزادان و کودکان نوپا متفاوت هستند.
مطالعات جدید نشان می دهد کودکان از افراد واقعی که در مقابل آنها قرار دارند بهتر یاد می گیرند تا افراد درون صفحه نمایش. علاوه بر این در یک تعامل زنده کودک می تواند مسیر نگاه پدر و مادر یا دیگر افراد را دنبال کند و این به مغز کمک می کند که اطلاعات را به گونه ای متفاوت پردازش کند.

 

 

پژوهشگری به نام پاتریشا کوهل پرفسور علوم گفتاری و شنوایی در دانشگاه واشنگتن شروع کرد به بررسی اینکه آیا خواندن داستان هایی به زبان چینی برای نوزادان نه ماهه انگلیسی، این امکان را به نوزادان می دهد که این تجربه را تعمیم داده و قادر باشند تفاوت بین واج های زبان چینی که صدای مشابه دارند را بیان کنند.
توانایی بیان تفاوتی که بین واج های یک زبان خارجی وجود دارد معمولاً در سن شش تا دوازده ماهگی کاهش می یابد، به خاطر اینکه نوزادان به صداهایی که در زبان مادری آنها می باشد عادت می کنند. جالب ترین بخش تحقیق این بود که یک بار فردی به طور مستقیم برای نوزادان کتاب قصه می خواند و بار دیگر نوزادان فیلم ضبط شده کسی که کتاب قصه می خواند را تماشا می کردند. یکی از مهمترین یافته های تحقیق این بود که نوزادان تنها از کتابی که به طور مستقیم برای آنها خوانده می شد یاد می گرفتند نه از فیلم ضبط شده.
این یافته ها حاکی از آن است که یادگیری از طریق برقراری تعامل اجتماعی بهتر صورت می گیرد، شاید به خاطر اینکه زمانی که فرد کتابی را به طور مستقیم برای کودک نوپا می خواند نگاه او بر روی تصاویر و متن درون کتاب قرار دارد، بنابراین کودک نیز مسیر نگاه او را دنبال کرده و به تصاویر درون کتاب نگاه می کند. محققان استدلال می کنند که توجه مشترک به تصاویری که درون کتاب است و نام بردن آنها کمک می کند که توجه کودک به صداهایی که با آن تصاویر در ارتباط است جلب شده و یادگیری حاصل شود.
بنابراین بار دیگر اگر خواستید از یک فیلم ویدیویی برای آموزش حروف الفبا و اعداد به کودکتان استفاده کنید ( هر چقدر هم که تصاویر به کار برده شده در آن جذاب باشند ) به یاد داشته باشید که کودکتان از خود شما بهتر یاد می گیرد تا از یک فیلم ویدیویی. حتی برنامه های آموزشی تلویزیونی که به صورت تعاملی هستند نیز نسبت به تعامل با انسان واقعی تاثیرگذاری کمتری دارد.

امتیازدهی
PDFPrint

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *