اجازه دهید کودک، بازی مورد علاقه خود را انجام دهد

 

برای ما بزرگسالان، بازی چیزی اضافه بر کار معمول روزانه است و هیچگاه اولویت اول را در کارهای روزانه به بازی نمی دهیم. اما برای کودک، بازی کردن کار بسیار مهم و قابل توجهی محسوب می شود. در واقع بازی کردن به کودک کمک می‌کند تا با وسایل گوناگون اطرافش آشنا شود و بیاموزد که این چیزها، هر کدام چه مشخصات و خاصیتی دارند. در این زمان، کودک یاد میگیرد که چگونه از بدن خود برای استفاده درست از این وسایل بهره بگیرد.

همچنین متوجه میشود که با انداختن اسباب بازی بر روی زمین یا حرکت آن در جهت های گوناگون چه اتفاقی رخ میدهد. کودکان به طور ذاتی به دنبال کشف و یادگیری هستند و بازی زمینه این کار را برای آنان فراهم می آورد. اگرچه ممکن است این اعمال، از نظر افراد بزرگسال، سرگرمی بچه گانه ای به حساب آید، ولی برای کودکان کار مهمی تلقی می‌شود.

بازی کردن نیازهای کودک را در زمینه‌های فکری تامین می‌کند، لذت و شادی را برای او به ارمغان می آورد سبب می‌شود که فرزندمان در زمان بازی، لحظات خوشی داشته باشد. آیا فکر نمی‌کنید که والدین، به این کودکان سخت کوش، حسادت می ورزند؟

والدین باید در زمینه خرید اسباب بازی و نوع بازی، به نظر خود کودک و انتخاب او، اهمیت بدهند و به صرفه عالی بودن آن اسباب بازی از نظر خودشان، آن را انتخاب نکنند. در این هنگام، مادر باید اجازه دهد کودک، خود، نوع اسباب بازی را انتخاب کند؛ چون فرزندش دقیق نمی داند که در آن زمان به چه وسیله ای نیاز دارد و تمایل به بازی کردن با آن را دارد.

مهم است بدانیم که اغلب اوقات، آنچه والدین در اختیار کودک قرار می‌دهند، همان چیزی نیست که خود او می‌خواهد و حتی ممکن است کودک، وسایلی را برای بازی کردن انتخاب کند که اسباب بازی محسوب نمی شود. در این زمان، بهترین کاری که مادر و پدر می توانند انجام دهند، این است که از نزدیک کودک را تحت نظر داشته باشند و به او فرصت دهند که با هر آنچه دوست دارد، بازی کند.

تعجبی ندارد که اغلب کودکان، به جای بازی کردن با وسایلی که پدر و مادر برای سرگرم کردن آنان خریداری کرده‌اند، به ابزاری رو می‌آورند که خود والدین با آنها کار می‌کنند. بعضی از بچه ها، به ماهیتابه، قابلمه ای و کاردک علاقه نشان میدهند و آنها را به هم می کوبند و صدا تولید می کنند. عده‌ای نیز به وسایل خانه، همچون کنترل از راه دور تلویزیون، ظرف های آشپزخانه، قاشق های اندازه گیری، ادویه جات، تلفن، جاکلیدی، قالب یخ، جعبه نوار کاست، تکه های چسب و حتی وسایل بسته بندی شده و غیر شکستنی علاقه دارند.

پدر و مادر باید قبل از دور ریختن وسایل ای که به نظر غیر قابل استفاده می رسد، آنها را به کودک نشان دهند؛ چهار همین چیزها ممکن است همچون وسیله بازی جدیدی، تا ساعت ها او را سرگرم کند. به عنوان مثال، در جعبه اسباب بازی پسرم، وسایلی مانند ظرف ماست که تمام شده و شسته شده است، شانه تخم مرغ، بطری های پلاستیکی، لوله دستمال کاغذی، جوراب های لنگه به لنگه، فنجان های پلاستیکی و جعبه های کوچک و بزرگ وجود داشت و این وسایل را خیلی بیشتر از آنچه مادربزرگ هایش از بهترین فروشگاه های اسباب بازی تهیه می‌کردند، دوست می داشت.

PDFPrint

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *