افسردگی و خودکشی نوجوانان

شیوع افسردگی و اقدام به خودکشی در دوران بلوغ افزایش قابل توجهی پیدا می‌کند. در برخی مطالعات گزارش شده است که یک سوم نوجوانان دوره‌هایی از خلق افسرده را تجربه می کنند و بین یک سوم تا نیمی از آنها در دوره‌هایی از نوجوانی خود دارای معیارهای تشخیصی اختلال افسردگی اساسی هستند.
انگاره پردازی خودکشی نیز در بین نوجوانان بیش از بزرگسالان و کودکان کوچک‌تر شایع است. در پژوهش هایی که در این زمینه انجام گرفته بین یک سوم تا نیمی از نمونه های خاص گزارش داده اند که انگار پردازی خودکشی را تجربه کرده اند و بین ۶ تا ۱۳ درصد نوجوانان حداقل یک بار اقدام به خودکشی کرده‌اند. خودکشی سومین علت مرگ در بین ۱۵ تا ۲۴ سالگی است و میزان خودکشی در بین نوجوانان نسبت به کل جمعیت به صورت چشمگیری افزایش یافته است.

 

افسردگی و خودکشی

 

نقش جنسیت در افسردگی نوجوانان
مشخص شده است که در بزرگسالی افسردگی در بین زنان بسیار شایع تر از مردان است. تفاوت جنسیتی در دوره نوجوانی برای اولین بار پدیدار می شود. در دوره قبل از نوجوانی افسردگی در بین پسران شایع تر از دختران است اما از ۱۴ سالگی این نسبت جنسیتی تغییر می کند.
درباره تفاوت میزان افسردگی در بین دو جنس تبیین‌های بسیاری مطرح شده است و بیشتر متخصصان در این زمینه اتفاق نظر دارند که استرس های مختص جنسیت و ساز و کارهای مقابله اگر نقش قطعی و تعیین کننده را برعهده نداشته باشند نقش اصلی را در این زمینه بازی می‌کنند.

پویایی های خانواده و افسردگی نوجوان
اختلاف‌های خانوادگی با افسردگی و خودکشی نوجوانان به هم پیوند خورده اند و این مسئله شگفت آور نیست. نابسامانی‌های ساختار خانواده از جمله تضاد نقش ها، در هم ریختگی مرزها، اتحادها و پنهان کاری ها را به عنوان عامل تقویت کننده خودکشی نوجوانان معرفی می کند. خودکشی می تواند نتیجه این احساس نوجوان باشد که والدینش را ناامید کرده است والدینی که حمایتشان مشروط به تامین انتظارات بالای آنها توسط نوجوان است.

درمان افسردگی نوجوان
گرچه عوامل متعددی در بروز افسردگی دخالت دارند اما فرایند اصلی که پایه‌گذار افسردگی و خودکشی در بین نوجوانان است به تنهایی و گسسته شدن روابط حمایتگر و ارزشمند مربوط می شود.

 

افسردگی و خودکشی

 

مرحله اول: مراقبت از سلامت و امنیت نوجوان
در مواردی که نوجوان به طور بالقوه آمادگی اقدام به خودکشی دارد اقدام محافظتی و ایمنی بخش بر هر هدفی اولویت دارد. به این منظور باید اقداماتی به عمل آید تا از عملی شدن تکانه های خود تخریبی در نوجوان پیشگیری شود. البته بدیهی است که اقدامات درمانی به تعویق نمی افتد بلکه برعکس درمانگر می‌تواند از بحران های مرتبط با امکان خودکشی به عنوان راهی برای شروع فرآیند تغییر در خانواده استفاده کند.

مرحله دوم: باز کردن باب گفتگو
در بسیاری از موارد نوجوان پس از اقدام به خودکشی منکر می‌شود که قصد مردن داشته است یا ادعا می‌کند که دیگر دلش نمی خواهد بمیرد. علت این مسئله تا حدی این است که اقدام به خودکشی اثر دریافت پاسخ مطلوب از والدین را در پی داشته است والدین یا به نوجوان توجه و علاقه نشان داده اند، یا در پاسخ به بحران مشکلات خود را تا مدتی فراموش کرده و دوباره گرد هم آمده و متحد شده‌اند.

مرحله سوم: فراهم کردن پشتیبانی‌های لازم
درمانگر باید به این مهم توجه داشته باشد که حمایت صرف کلامی از طرف والدین به معنی پایان کار او نیست. ضروری است که والدین راه های خاصی پیدا کنند تا نشان دهند که مایل اند و می‌توانند به نیازهای نوجوان خود پاسخ بدهند. درمانگر باید کودک و والدین را تشویق کند تا رفتارهای خاصی را مشخص کنند که بیانگر تعهد جدی آنها برای کمک به نوجوان باشد.

امتیازدهی
PDFPrint

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *