اهمیت بازی در فراگیری کودک

کسی که نزد او کودکی است باید به حالت کودک درآید و با او هم بازی شود . پیامبر اکرم (ص)
می گویند اولین همزاد انسان و یکی از ویژگی های مهم و بنیادی اش ، بازی است که ریشه در غرایز فطری او دارد .
ژان ژاک روسو ، اندیشمند ، فیلسوف و نویسنده بزرگ فرانسوی می گوید : (( بازی بستری مناسب ، مطمئن و بی آلایش برای شکفتن و رشد توانایی های نهفته ی کودکان است . ))
ماکارنکو ، نویسنده کتاب داستان تعلیم و تربیت نیز معتقد است : (( بازی اهمیت زیادی در زندگی کودک ، درست به همان میزان که فعالیت و کار و خدمت در مورد بزرگسالان . کودک هر گونه که در بازی باشد بعد ها در کار و در بسیاری جهات هم همان طور خواهد بود ، به همین جهت تربیت یک عنصر فعالآینده ، قبل از همه به نحوه بازی کردن او ارتباط دارد . شخصیت یک فرد در تکامل بازی ها و در انتقال تدریجی آن به کار مجسم می گردد . ))
براساس تحقیقات تاریخی ،۱۱۰۰ سال قبل از میلاد مسیح ایرانیان اسباب بازی های کشیدنی داشته اند . این نمایانگر این است که ایرانیان همواره برای بازی کودکان اهمیت قائل بوده و به بازی آن ها توجه خاصی نشان داده اند .


در ماده هفتم اعلامیه جهانی حقوق کودک نیز چنین آمده :
(( … کودک باید از همه امکانات برای بازی و فعالیت های تفریحی که به سوی هدف های مورد نظر آموزش و پرورش سوق داده می شود ، برخوردار گردد . جامعه و مقامات عمومی باید کوشش کنند تا بهره مندی از این حقوق را میسر گردانند .))
به همین دلیل باید بدانیم که بازی کردن ، حق بچه هاست و ما باید شرایط مساعد را برای این حق طبیعی آن ها آماده کنیم ، زیرا در غیر این صورت در رشد حرکتی آنان اخلال ایجاد شده و دچار خمودی و افسردگی می شوند و نیز در پذیرش و یادگیری سایر موارد که از آن ها انتظار داریم ضعیف و ناتوان پرورش می یابند .
یک کودک کاملا طبیعی و سالم اگر در محیطی گرم و مرفه ولی بدون تحرک ، رشد و پرورش یابد از لحاظ جسمانی و پرورش استعداد های ذاتی ، پیشرفت چندانی نخواهد داشت .

از جمله مهم ترین اهدافی که بر بازی کودکان مترتب است و آثار مفیدی برجای می گذارد می توان به موارد ذیل اشاره نمود :
بازی وسیله ای مهم برای تربیت کودکان است هم در جنبه های جسمی و هم در جنبه های فکری و روانی
بازی زمینه ای برای کشف مهر ، علایق و خشم و کین کودک است .
کودک در حین بازی به صورتی ناخود آگاه خود را بروز می دهد و از این راه می توان دریافت که چگونه فردی است و چه روحیه ای دارد و آن گاه به اصلاح و ساختن او اقدام کرد .
بازی وسیله ای برای سازندگی و راهنمایی کودک است .
بازی در گسترش شخصیت و ایجاد زمینه برای مسئولیت پذیری کودک بسیار موثر است .
در جریان بازی غرایز و دیگر زمینه های کودک چون تقلید ، کنجکاوی ، و … را می توان فعال نمود .
از طریق بازی ، کودک ناگزیر می شود ضوابطی را برای زندگی اجتماعی بپذیرد و احیانا از وضع بدی که در آن است خود را نجات دهد .
کودک در اثر بازی ، تکرار، تمرین و مداومت در امور را تجربه می کند .
از طریق بازی می توان کودک را آموزش داد و حقایق اسرار آمیز زندگی را برای او روشن کرد تا قادر به مشاهده و مقایسه و تشخیص شود .
با شرکت دادن کودک در بازی ، زمینه برای جمع گرایی و هم بستگی او با جامعه فراهم می شود .
بازی می تواند وسیله ای برای تمرین و پرورش حواث بینایی ، شنوایی ، لامسه و ذائقه باشد و همچنین می توان از طریق آن زمینه های اجتماعی و حرکتی هوش کودک را اوج و ترقی داد .

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : آنچه والدین و مربیان پیش دبستانی ها و کلاس اولی ها باید بدانند - کریم رنجبر؛ جعفر هوشمند

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *