باری کودکان در دوره آموزشگاهی

با توجه به روایات دینی که ۷ ساله اول زندگی کودک را سن بازی می دانند،آیا معنایش این است که از ۷ سالگی به بعد، مانع بازی کودک شویم؟

درست است که ۷ ساله دوم زندگی کودک ،دوره آموزش پذیری او است ؛اما معنایش این نیست که باید از بازی منع شود.فرزند شما تا پایان ۱۱ سالگی کودک است و همچنان به نشاط و شادابی نیاز دارد ؛ به همین معلمان و مربیان مدارس (به ویژه مقطع ابتدایی) پیشنهاد می کنیم همزمان و همراه با آموزش دروس ، از برنامه های آموزشی بازی گرا و بازی های ((با قاعده)) نیز استفاده کتتد؛ زیرا بازی ،فرصت گرانبهایی را برای یادگیری و اندیشه ورزی دانش آموزان فراهم می سازد. بازی،روی تمام ابعاد یادگیری دانش آموزان اثر مثبت می گذارد و بر هوش و مهارت سخن گفتن او می افزاید.

دانش آموزان هنگام بازی از طریق((آزمون و خطا)) نکاتی را درباره زندگی می آموزد و اطلاعات موجود در ذهن خود را پردازش می کند.
همان گونه که پیش تر گفتیم (ر.ک:ص) برای بازی کودکان زیر ۷ سال محدودیتی وجود ندارد؛ اما با ورود کودک به دوره آموزشگاهی ،بازی او محدودتر می شود؛ زیرا باید قسمتی از وقت خود را صرف آموزش کند(ر.ک:ص ۳۷و۳۸).
همان گونه که امامان معصوم(ع) در ۷ سال اول بر بازی کودک تاکید کرده اند(ر.ک:ص) برای زیاده روی در آن در سنین بالاتر (به ویژه نوجوانی) هشدار داده اند

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : نسیم مهر جلد سوم - حسین دهنوی

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *