بازی های وانمودی کودکان

یکی از مهمترین و اساسی ترین وجه تمایز و برتری انسان از دیگر موجودات، خلاقیت است. اندیشه خلاق، قابلیتی است که می توان آن را در تمامی ابعاد زندگی انسان مشاهده کرد.
امروزه عقیده روانشناسان بر این است که خلاقیت، ذاتی یا فطری نبوده بلکه می تواند اکتسابی باشد. از طریق آموزش می توان به کودکان آموخت که به راه های غیرمعمول فکر کرده و از طریق تفکر واگرا به بررسی مشکلات خود پرداخته و به راه حل های مناسب دست یابند.

 

بازی

 

بازی فعالیتی ذاتی و طبیعی است که اغلب کودکان به خاطر خود بازی و نه به خاطر رسیدن به چیزی، آن را انجام می دهند. به عبارت بازی اختیاری، خودانگیخته و لذت بخش است. دوران کودکی سرشاز از تخیل، پایه ساز زندگی غنی از نشاط در بزرگسالی و نیز زمینه ساز آموزش مهارت های سازگاری برای مواجهه با مشکلات زندگی است. فعالیت های وانمودی که در اوان کودکی آغاز و در زندگی بزرگسالی نیز ادامه می یابند، مقدمات سلامتی روانی در آینده افراد را فراهم می سازند (سینگر، ۲۰۰۱؛ ترجمه علیزاده ۱۳۸۷).
در بازی های وانمودی شی یا نشانه جانشین چیز دیگری می شود یا به عنوان نشانه یا سمبل چیز دیگری به کار می رود. یک جعبه، سمبل یک ماشین، یک عروسک سمبل یک بچه و غیره به این علت است. بازی تخیلی بعضی مواقع بازی نمادین نیز نامیده می شود. (دوروتی ۱۹۸۵)
بازی های وانمودی، فرایندهای یادگیری همچون: مشاهده تجربه آموزی، حل مسئله و خلاقیت را در کودکان تقویت و رشد می دهد (مفیدی ۱۳۸۷).
نتایج تحقیقات حاکی از آن است که بازی های وانمودی عامل مهمی در رشد خلاقیت کودکان است که در طول زمان پایدار می ماند و حتی نقش مهمی در سلامت روان دارد.
رشد خلاقیت به کودکان کمک می کند فشارهای ناشی از زندگی را کاهش داده و برای عوامل آسیب زای روانی راه حل کارامد پیدا کنند. نتایج تحقیق لی (۱۹۸۷) نشان داد که بازی وانمودی شعر و داستان بر پاسخ های جدید و خلاقیت کودکان تاثیر مثبت داشته است.
راس (۲۰۰۵) نشان داد بازی های وانمودی بر خلاقیت داستان سرایی پیش دبستانی و مهدکودک تاثیر داشته است. همچنین راس در رابطه با بازی های وانمودی نشان داد کودکانی که بیشتر به بازی وانمودی می پرداختند در طول زمان کودکان خلاق تری بودند خلاقیتشان در طول زمان پایدار بود. در پژوهشی دیگر راس (۲۰۰۵) بازی وانمودی بر روی خلاقیت داستان سرایی کودکان پیش دبستانی تاثیر مثبت داشته است. همچنین داستان سرایی به طور نمادین توانایی حل مسئله و خلاقیت در کودکان را افزایش داده است.
دانسکی و سیلورمن معتقدند که رفتار خلاق کودکان به شکل های گوناگون مانند تخیل، بازی وانمودی، داستان و شعر پرورش می یابد و کودکان می توانند به وسیله بازی وانمودی تجربیات خلاق خود را گسترش دهند.
دانسکی می گوید بازی وانمودی تفکر از نوع « چی می شد اگه … » را تحریک می کنند که پایه های اساسی استدلال فرضی و حل مسئله در سال های آتی را شکل می دهند. بازی وانمودی، کودکان را تحریک می کند تا به صورت آفریننده فکر کنند.
پیاژه (۱۹۶۲) هم عقیده دارد که کودکان به هنگام بازی فعالانه یاد می گیرند و زمانی که مشغول بازی های وانمودی یا تجسمی هستند، یادگیری آنها در موثرترین وضعیت قرار دارد، چرا که آنها درگیر نوعی تفکر عمیق هستند که باعث می شود خلاقیت در کودک افزایش پیدا کند.

 

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : فریبا پارسا منش؛ ناصر صبحی قراملکی -

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *