بازی

بازی کودک عبارت است از هرگونه فعاليت جسمي يا ذهني هدفدار که به صورت فردي يا گروهي انجام شود و موجب کسب لذت و برآورده شدن نيازهاي کودک گردد.
بازی کردن به کودکان اجازه می دهد تا از نظر جسمی و شناختی رشد کنند. بازی و محیط مناسب طراحی شده برای آن، در سلامت روحی و جسمی کودکان بسیار موثر است.
ساعات زيادي را که کودکان صرف بازي مي کنند نمي توان به هيچوجه تلف شده تلقي نمود، بازي در دوران کودکي يک کار جدي است بازی معمولا بازسازی یک تجربه به شیوه خود کودک و ترسیم بر اساس تصور و خلاقیت شخصی اوست اگر به نوع بازیهای کودکان نگاه کنیم تنوع و گوناگونی را در آنها مشاهده می‌کنیم. با تغییر سن کودکان، نوع بازیهای آنها نیز تغییر می‌ کند.
کودکان نقاط قوت و ضعف خود از جمله تمايل به فرمان دادن يا فرمان بردن، تهاجم يا تسليم، اجتماعي بودن يا منزوي بودن و همچنين احساسات دوستانه يا خصمانه، افسردگي يا شادي، اميال و آرزوهاي خود را از طريق بازی نشان مي دهند.
کودکان به بازيهاي متفاوتي مي پردازند که هر کدام از بازي های کودک نشان دهنده يکي از احساسات آنها مي باشد. کودکان براي بيان رفتارهاي پرخاشگرانه خود به بازيهايي مي پردازند که در آن بازی بتوانند با حمله و تخريب پديده هاي عادي و معنوي راهي براي بروز خشم خود پيدا کنند.
همچنين کودک از طریق بازی براي بيان آرزوها و اميال خود به رويا و تخيل مي پردازند و براي رسيدن به هرآنچه که آرزو دارند خود را با بازيهاي تخيلي سرگرم مي کنند و سرانجام کودک براي ساخت و پيدا کردن نقش مورد علاقه خود به بازي های تقليدي مي پردازند. در ادامه انواع بازي کودکان شرح داده مي شوند.

بازی کودکان

انواع بازی کودکان
بازی های جسمی کودک:
یک نوع از بازی کودکان بازی جسمی است. بازی های جسمی کودک از قديمي ترين انواع بازی ها هستند. کودک براي خارج ساختن نيرو ( انرژي ) اضافي بدن خود و يا رهايي از خمودگي و خستگي، اوقاتي را به بازی هاي جسمي اختصاص مي دهد. از مشخصات اين بازی کودک، نياز به محيط مخصوص بازی و توان جسمی کودک در اجرای بازی است.

بازی های تقليدی کودک:
نوعی دیگر از بازی کودک بازی تقلیدی است، کودک در آغاز به تقليد نقش مطمئن دوستان، والدين، خواهران، برادران و کلا نزديکان مي پردازد و از ايفای نقش آنها، بزرگترين لذت و تجربه را به دست مي آورد. در دوران دبستان در بازی بيشتر نقش مربيان و معلمان را ايفا مي کند و هنگامي که به سن نوجواني نزديک مي شود، الگوي رفتاري او نيز تغيير مي يابد.

بازی های نمايشی کودک:
نوعی دیگر از بازی کودک که میتوان نام برد بازی نمایشی است. مهمترين بازی که در آن احساسات، نيازها و عواطف کودکان می تواند بروز و ظهور کند، بازی نمايشی است. بازی نمايشی مي تواند کمک کند تا کودک از خود مرکزی بيرون آيد و متوجه بيرون خود شود و همچنين به کودک فرصت می دهد تا شخصيت درونی خود را آشکار کند.

روانشناسی بازی

بازی های نمادين کودک:
نوعی دیگر از بازی کودک بازی نمادین است. بازی های نمادين نقطه اوج بازی های کودکانه است که از حدود يک و نيم يا دو سالگی آغاز مي شود و در پنج و شش سالگی به کمال خود مي رسد، و تا هشت و نه سالگي نيز ادامه مي يابد. در واقع، بازي نمادين زماني آغاز مي شود که کودک به تدريج زبان مي گشايد و توانايي کاربرد علائم و نمادهاي زبان را دارد.

بازی های تخيلی:
بازی تخيلی کودک ريشه در خلاقيت کودک دارند. تخيل کودک به مرور و همگام با رشد ذهنی او از مرحله بازيها خارج شده و به صحنه داستانها و گفتارهاي کودک کشانده مي شود. نظريه پردازان معتقدند رشد تخيل کودک در هنگام کودکی و از طريق بازی مي تواند باعث گردد تا در زندگی بزرگسالی اين کودکان تبديل به هنرمندان، نويسندگان، نقاشان، مخترعين و کاشفاني بزرگ گردند.

بازی های آموزشی کودک:
بازی های آموزشی، براي تقويت و رشد قوای حسی و ذهنی کودک می باشد. آنچه در بازيهاي آموزشي کودک مورد نظر است، چگونگي استفاده از بازی در رشد قواي حسي حرکتي و به فعاليت واداشتن کودک از طريق تمرين با وسايل بازي است. از جمله بازیهای آموزشي کودک مي توان از بازیهای دستی مثل پازل نام برد.

PDFPrint

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *