برای پسرتان، از خودش بگویید

نخستین قدم هایت را هنگام فرار از جاروبرقی برداشتی. این وسیله تو را می ترساند. یک روز وقتی که جارو برقی به نزدیک تو رسید، از جا پریدی و به راه افتادی.
پسران کوچک دوست دارند برایشان داستانهایی در مورد خودشان بگویید، در مورد وقتی که نوزاد بودند واکنش برادران و خواهران بزرگتر نسبت به متولد شدن آنها، و … .
این داستان‌ها، تاریخچه ای را در اختیار پسرتان قرار می‌دهد. این ها قطعات معمای زندگی او هستند و او برای تکمیل تصویر خویش به آنها نیاز دارد. بچه های بزرگتر دوست دارند داستان های دیگری در مورد کودکی و مدرسه شما، یا ماجراهای مضحک خاله ها و دایی های شان بشنوند.
این داستانها حس تعلق داشتن را در پسرتان عمیق می کند، چون در مورد ریشه های تعلق خود بیشتر می آموزد. هر داستان مانند ریسمان متصل کننده ای عمل خواهد کرد که در او حس تداوم ایجاد می کند.

 

مانند تار عنکبوت، هر چه ریسمان های اتصالی بیشتر باشد، او قوی تر خواهد بود. باید در مورد اوقات دشوار زندگی نیز صحبت شود. اگر آنها را ناگفته باقی بگذارید نه تنها ریسمان را پاره خواهد کرد و شکافی در تاریخچه او ایجاد می کند بلکه به اعتماد به نفس وی در مورد آینده لطمه می زنند.

پدر و مادر
۱٫ گاهی عکس های خانوادگی را بیرون بیاورید و در مورد افراد و رویدادهایی که در عکس دیده می‌شود صحبت کنید. این کار می‌تواند ابهاماتی را که در فهم تاریخچه خانوادگی برای او وجود دارد، رفع کند و یا موجب خنده و یا صحبت های دیگر شود، هویت پسرتان را تقویت کند و اعتماد به نفس او را افزایش دهد.
۲٫ به طور منظم از تعطیلات گذشته، جشن تولدها یا مهمانی هایی که موجب سرگرمی بودند و خانواده را دور هم جمع می کردند یاد کنید.
۳٫ در صورت امکان، وسایل پسرتان مانند اسباب بازی های مورد علاقه اش، کتاب ها، لباس ها و نخستین کفش او را جمع آوری و حفظ کنید تا بتواند گذشته را مرور کرده و یا آن را زنده کند.
۴٫ در مورد سختی های زندگی حرف بزنید. آنها را مدفون نکنید. پسرتان حق دارد در مورد خودش بداند.

 

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : 100 نکته در شناخت دنیای پسران - الیزابت هارتلی برویر؛ ترجمه آناهیتا آذری

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *