تبدیل ترس به بیماری (فوبیا)

ترس های بیمارگونه به عنوان اختلالات ترس شناخته می‌شوند. ترس ها در شرایط زیر می توانند به بیماری تبدیل شوند:
۱٫ وقتی فرد در معرض یک تهدید واقعی قرار ندارد
۲٫ فرد حتی پس از برطرف شدن تهدید واقعی، همچنان از بابت آن در رنج و عذاب است
۳٫ فرد به شدت و به مدت طولانی از ترس در رنج و عذاب است
۴٫ فرد نمی تواند نحوه برخورد خود را نسبت به ترس و شدت آن کنترل کند
۵٫ فرد علائم بیماریهای جسمی را تجربه می‌کند
۶٫ فرد انتظار ترسیدن را در خود می‌پروراند (یعنی همیشه از ترسی که قرار است اتفاق بیفتد، می ترسد)
۷٫ فرد برای به آرامش رسیدن خویش، توجیه یا توضیحی نمی یابد.
۸٫ فرد از موقعیت های ایجاد کننده ترس که در واقع بی خطرند پرهیز می‌کند
۹٫ فرد زندگی تحصیلی، شغلی و اجتماعی خویش را محدود می‌کند
۱۰٫ فرد از فعالیتهای مهم برای پربار کردن و غنای زندگی خویش صرف نظر می کند

 

 

متخصصین میان ترس و هراس تفاوت قائل اند:ترس بر احساسی نامعلوم و بی‌مورد دلالت می‌کند. هراس یعنی ترسیدن از اشیا یا موقعیت های معلوم و معین (که اگر به بیماری تبدیل شود به آن فوبی می گویند).
ترس های بیمار گونه می توانند تحت شرایط زیر پدیدار شوند:
۱٫ هنگامی که ارزیابی از تهدید اشتباه باشد:
مثال این امر ارزیابی نادرست از یک موقعیت کم تهدید یا بدون تهدید به عنوان یک واقعیت بسیار تهدیدآمیز است؛ برای مثال در فوبی ها.
۲٫ هنگامی که ساختارهای هشدار دهنده یا تهدید کننده دچار اختلال شده‌اند:
در اینجا رونده بیماری مغزی مطرح است. مثال این مطلب ترس های ناگهانی و به شکل حمله است؛ مانند حملات ترس در بیماران صرعی.
۳٫ هنگامی که علائم هشدار ترس کاهش نمی یابند
فرد نسبت به ترس عادت نمی کند بلکه برعکس، ترس و هیجان او طغیان می‌کند. مثلاً پس از ضربه های روحی شدید مانند تجاوز، حمله یا سرقت، سانحه رانندگی

۵ نوع مهم از اختلالات ترسی که از هم متمایز هستند:
– اختلال هراس
– اختلال اضطراب فراگیر
– ترس مکانیکی
– فوبی خاص
– فوبی اجتماعی
علاوه بر آن در رابطه با کودکان و نوجوانان تشخیص اختلال عاطفی دوران کودکی نیز وارد شده است. واکنش های افراطی همراه با ترس در کودکان که اغلب در چارچوب رشد طبیعی آنان پیش می آید از همین نوع می باشند.

اختلال عاطفی همراه با ترس از جدایی در دوران کودکی
این مسئله به واکنش ترس از جدایی (با مدت زمانی معین) از یک فرد مهم مانند مادر برای رفتن به مهدکودک یا مدرسه مربوط می شود. اگر برای اولین بار مدرسه گریزی ناشی از ترس در دوران نوجوانی ظاهر شود تشخیص اختلال ترس داده می شود. درست مانند آنچه در بزرگ‌ترها تشخیص می‌دهند؛ جدای از آن که این مسئله مبتنی بر ترسی است که برای اولین بار در دوره پیش از دبستان برای جدا شدن از یکی از والدین اتفاق افتاده بود.

 

 

اختلال فوبیک در دوران کودکی
ترس از موقعیت‌ها یا چیزهای مختلف جزء این گروه هستند؛ همچون ترس هایی که اغلب در چارچوب رشد و تکامل طبیعی کودکان پیش می‌آیند؛ مانند ترس از حیوانات خاص.
تشخیص پزشکی ترس هایی که مختص سن خاصی نیستند و برای کودکان هم ایجاد می شوند (مثل ترس های مکانی) همانند تشخیص پزشکی بزرگسالان است.

اختلال همراه با ترس اجتماعی در دوران کودکی
اینها شامل ترس های مفرط بدون شرط سنی و در واقع واکنش های دوری گزین در رویارویی با افراد غریبه می باشند که پیش از ۶ سالگی آغاز می گردند. این نوع ترس ها با وابستگی بیش از حد به یکی از والدین و یا دیگر افراد آشنا و مورد اطمینان کودک ارتباط دارد.
اختلالات ترس در خانم ها از نظر شیوع در رتبه اول و در مردان الکلی در رتبه دوم نشان دهنده اختلال روانی است.

اختلالات ترس از شایع ترین بیماری های روانی محسوب می شوند
بر اساس پژوهشی میان سه هزار نفر در کشور آلمان، از ۸/۸% افراد دچار اختلال ترس و نیازمند درمان، دو سوم آنان خانم بوده‌اند. یک همه پرسی از ۳۰۲۱ فرد ۱۴ تا ۲۴ ساله در شهر مونیخ آلمان نشان داده است که ۱/۱۴% افراد با عمر نه چندان طولانی خود دارای اختلال ترس بودند.
بر اساس منابع دیگری در آلمان، حدود ۱۵ درصد از دانش آموزان دوره ابتدایی و ۱۰ درصد کل نوجوانان، از حالات ترس رنج می برند و تا حدود ۶ درصد از دانش‌آموزان دچار ترس از جدایی و دیگر ترس های خاص مرتبط با مدرسه و تقریباً ۲۴۰ هزار دانش‌آموز اتریش دچار ترس از مدرسه هستند.
اگر نتوان بر حالات ترس غلبه کرد، معمولا مشکلات دیگری ایجاد می شود؛ مانند حالات خستگی ناشی از افسردگی، استفاده زیاد از الکل یا قرص های آرامبخش و مشکلات اجتماعی، خانوادگی، تحصیلی یا شغلی.

امتیازدهی
PDFPrint

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *