تحلیل روانی و شخصیتی کودک از طریق نقاشی (بخش اول)

مطابق با تعبیری از مکتب روان تحلیلگری نقاشی کودکان برابر با روش تداعی آزاد بزرگسالان دانسته شده است؛ کودک از طریق نقاشی روشی که در کودکان قابل اعمال نیست بخشی از خود را به ما باز می نمایاند؛ اینکه چگونه احساس می کند، چگونه فکر می کند و چگونه می بیند. ازجمله عواملی که در تفسیر نقاشی کودکان به کار گرفته می شود طرز قرار گرفتن نقاشی بر صفحه کاغذ، ضخامت خط، توالی اجزاء کشیده شده، رنگها، مقدار جزئیات، پاک شدگیها و زمینه هستند.

خط: وقتی راحتی و خوشحالی حرکات را وسیع و پردامنه می کند، نتیجه اش خطوطی بارزتر و بلندتر است . نیروی زندگی با علائم و خطوط بلند که به طرف بالا می روند بیان می شود؛ ضعف اعصاب با کوتاهی و فشردگی خطوط، پرخاشگری با قطعه قطعه کردن و بهم پیچیدن خطوط و احساسات با خطوط نازک و حرکات ملایم نشان داده می شوند. خطوط راست و زاویه دار نشان دهنده کشاننده های پرخاشگرانه که معمولا جنبه مردانه دارند وخطوط مقطع و تکه تکه تمایل به انزوا را نشان می دهند.

فضا: کودکانی که با تناسب نقاشی خود را روی کاغذ ترسیم می کنند، نرمال و آرام هستند .گرایش به خارج شدن از کادر کاغذ بیانگر خصوصیات کودکان خردسال یا عقب مانده است که کنترل عضلانی ندارند .کودکان خجالتی و کمرو در گوشه کاغذ و یا بر روی کاغذ کوچک نقاشی می کشند زیرا در مقابل سطح کاغذهای بزرگ، خود را گم می کنند و این نشانگر عدم اطمینان به خود است. قسمت بالای کاغذ ناحیه افراد آرمانگرا و رویاپرداز و نشان دهنده آسمان و نمادی از ارزشهای والاست . کودکی که به طرف چپ کاغذ متمایل  است (لبته اگر چپ دست نباشد) نماد غم واندوه و گوشه گیر بودن وتمایل به بازگشت به کودکی است . کودکانی که در مرکز کاغذ نقاشی می کنند برخود و احساساتشان توجه و تمرکز فکری زیادی دارند .ترسیم از چپ به راست نشان دهنده یک حرکت طبیعی پیش رونده است درحالیکه ترسیم از راست به چپ به منزله حرکت واپس زده تلقی می شود . پایین صفحه ناحیه غرایز و صیانت ذات است و منتخب افسرده ها و روان رنجورها می باشد.

شکل آدم: کودک وقتی شکل آدمی را می کشد قبل از هرچیز شکل خود و یا درکی را که از بدن و تمایلاتش دارد بیان می کند. اگر آدمک در مجموع هماهنگ باشد،احتمال بسیاری وجود دارد که کودک کاملا سازگار باشد اما اگر آدمک در اندازه خیلی کوچک و یا در گوشه ای از کاغذ کشیده شده باشد، به معنای این است که کودک خود را کم ارزش و از دیگران پایین تر می داند.

اندام های بدن: کلیه صاحبنظران ی که به تفسیر نقاشی فرافکن معتقدند، در این زمینه توافق نظر دارند که اندازه نقاشی از چهره انسان مهمترین جنبه آن است؛ زیرا انعکاس مستقیمی از عزت نفس نقاش است.کودکانی که آدمهایی با اندازه بزرگ رسم میکنند خود را بالاتر از بقیه می دانند و زودرنج و حساس هستند . نقاشی های ریز و بسیار کوتاهتر از متوسط می تواند حاکی از نارسایی، کهتری و عزت نفس پایین یا اضطراب و افسردگی باشد. اگر در نقاشی دست و بازو را نکشد بیانگر احساس عدم امنیت است. گفته می شود در نقاشی هایی که دستها در جیب فرو رفته یا پشت سر پنهان شده اند، بیانگر عدم استقلال، یا احساس گناه و اضطراب درباره کنترل محرکهای ممنوعه است.کودکان پرخاشگر جزئیات صورت را به حد اغراق آمیزی بزرگ رسم می کنند در حالیکه کودکان خجالتی جزئیات را از نظر می اندازند.کودکان ضعیف و درونگرا اغلب برای آدمک پا نمی گذارند یا او را در حالت نشسته نقاشی می کنند. دهان و دندانها ممکن است معنی نیاز به مواد خوراکی را نمایان سازد و هم به معنی پرخاشگری و یا در ارتباط با مسائل جنسی باشد. چانه نماد قدرت مردانگی است . چشمها دنیای درون نقاش و اجتماعی بودن او را نشان می دهند. شکل و حالت بینی در بعضی مواقع ممکن است نشان دهنده مشکلات جنسی باشد.

 

PDFPrint

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *