تحلیل روانی و شخصیتی کودک از طریق نقاشی(یخش سوم)

حیوانات: اگر در نقاشی کودک شما تصاویر حیوانات دیده می شود ممکن است دلایل مختلفی وجود داشته باشد که شما با صحبت کردن با کودک پی به آن می برید . کودکی که در روستا زندگی  می کند ویا حیوانات خانگی دارد و یا عاشق حیوانات باشد ویا حتی زیاد به باغ وحش برود طبیعی است که حیوان بکشد. پس فرهنگ وطرز زندگی کودک در خانواده از اهمیت زیادی برخوردار است. اگرکودک به نوعی با حیوانات رابطه نداشته باشد وحیوان برای او در دسترس نباشد تصویر حیوان در نقاشی او اهمیت خاصی پیدا می کند .گاهی ممکن است کودک احساس گناه، شرم وتقصیری را که تجربه کرده است وجرات نکرده آن را ابراز کند در نقاشی ودر قالب حیوان نشان دهد. مثلا کودکی ممکن است به دلیل اینکه دیشب در جایش خرابکاری کرده وسرزنش شده احساس گناه کرده باشد ودر نقاشی اش شکل حیوان خاصی را مثل مارمولک بکشد .کشیدن حیوان درنده نشانه فشارهای درونی مخفی کودک است. مثلا کودکی که نسبت به برادر کوچکتر تازه به دنیا آمده اش حسادت می کند ،در نقاشی ممکن است گرگ بکشد که این نشان دهنده ترس و دلهره کودک از تازه وارد کوچولو است.

 

 

شناخت رنگها در نقاشی کودک:

در حالت کلی دو گروه رنگ وجود دارد : رنگهای گرم و رنگهای سرد. رنگ های گرم( قرمز، زرد و نارنجی)، تحریک کننده هستند که سبب فعالیت و جنب و جوش، الهام دهنده روشنی و شادی زندگی و مولد حرکتند درحالیکه رنگهای سرد(سبز،آبی،بنفش)، موجد حالتهای انفعالی، سکون، بی حرکتی و تلقین کننده غم پنهان هستند . هر رنگ از نظر روانی معنای خاصی دارد.کودکان هر رنگ را که دوست داشته باشند و از آن بیشتر استفاده کنند، ویژگیهای شخصیتی و روحی آنها نیز بر اساس همان رنگ توصیف می شود. به طور کلی در نقاشی هایی که رنگ آمیزی بسیار روشن وجود دارد، احساس ایمنی دیده می شود و در رنگ آمیزی های تیره و آشفته که در آن رنگ ها با یکدیگر تداخل دارند، مثلا قسمتی را که زرد کرده است، مجددا روی آن را قرمز می کند، نوعی پریشانی دیده می شود که می تواند نشانه پنهان کاری یا داشتن دو احساس متفاوت و هم زمان نسبت به یک موضوع باشد

رنگ سبز: آرامش بخش ترین رنگ، هیچ انعکاس و موجی حاوی رنج، ترس یا شادی ندارد، آرام و ساکت.

رنگ زرد: هوش، خرد و عقل، گرما و زندگی پرتحرک، اجتماعی، بیش فعال.

رنگ آبی: محافظه کار و موفق، دقیق شدن در بی نهایت، صبر.

رنگ قرمز: مورد توجه شدید کودکان بسیار کوچک، گرم، منبسط، زنده، پر نیرو و مصمم.

رنگ نارنجی:تحرک زرد و قدرت قرمز را دارد، زنده و چابک، از نظر تعادل سست و ناپایدار، زودجوش، اجتماعی.

رنگ صورتی: مشکلی را پشت سر گذاشته و به دنبال آرامش است.

رنگ بنفش: قرمزی است که سرد شده یعنی هوس مهار شده، انتهای یک رویا، احساس درونی غم و تنهایی.

رنگ قهوه ای: محکم، قابل اعتماد، زیرک، رنگ شیرین شکلات، به دشواری قابل درک است.

رنگ سفید: احساس سکوت می دهد زیرا در آن همه چیز محو می شود، بی احساس و بی تحرک،معرف سکوت است نه مرگ، درواقع نماد جوانی و عدمی است قبل از هست شدن.

رنگ سیاه: سکوتی ابدی دارد؛ بدون آینده و امید، عدم و نیستی، پایان راه، توقف در پایان.

رنگ خاکستری: تعادل بین سیاه وسفید، نه صدا دارد نه حرکت، سکونی تسلی ناپذیر و متفاوت از سکون سبز.

رنگهای سیاه و زرد: در کنار هم نشانه دوگانگی و تعارض است.

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : مقدمه ای بر روان شناسی کودکان، نوشته توماس گاف و سیلک، ترجمه مخبر -

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *