تحول بازی های کودکان در گذر زمان

بازی های کودکان هر قوم و ملتی تحت تاثیر شرایط فرهنگی و جغرافیایی آن مرز و بوم قرار دارد. بسیاری از بازی ها در طول زمان و بر اثر تاثیر پذیری فرهنگهااز یکدیگر از یکدیگر به مرور تبدیل به یک بازی همگانی و جهانی می گردد. بازی ها در گذر زمان، دچار تحولات گوناگونی می شوند.
بسیاری از بازی ها که روزگاری، مدتهای مدیدی فراغت کودکان و نوجوانان را فراهم می کرد، یا به دست فراموشی سپرده شده و یا بخشی از آنها مدون و کلاسه شده در قالب حرکات ورزشی ارائه می‌شود.
تا قبل از پیدایش تکنولوژی جدید رشد فزاینده صنعت و ورود وسایل ساخته عدم رعایت قوانین اجتماعی، خشونت‌ها ناهنجاریها و بزه ها خود نشان از عدم بروز عواطف و تخلیه درونی و پالایش کودکان در بازی های دوران کودکی است.
پیامبر اکرم (ص) می فرمایند شیطنت و بازی طفل در دوران کودکی نشانه فزونی عقل و حلم و مقاومت و پایداری او در بزرگسالی است.
ذهن خلاق کودکان در جستجوی وسایل بازی، پدیده‌های زیبایی را کشف می کرد. وجود وسایل ابتدایی موجود در محیط زندگی، خلاقیت و استعداد شگرف کودکان را در ساخت وسایل بازی، شکوفا می ساخت.
امروزه انواع اسباب بازی های پیش ساخته علیرغم نوآوری و تنوع در بازی ها و بهره وری در تکنولوژی در شبکه بازیهای کودکان، قدرت رازیابی و بروز استعداد در کودک را، در ساخت وسایل و انتخاب و نمادگرایی و تمثیل سازی که ناشی از پرورش تخیل است را کم رنگ می کند.


می توان این نقیضه را با ایجاد کارگاه های ساخت وسایل بازی در کودکستان ها، و گسترش ساعات درس کاردستی در مدارس برطرف کرد چیدن بالشی در چادر و تبدیل آن به عروسک، بستن دو تکه چوب به یکدیگر و تبدیل آن به اسب و هزاران شکل مختلفی که در ذهن جستجوگر کودکان را در ساخت وسایل و نمادگرایی به غلیان در می آورد حاکی از تحرکی است که بازی به ارمغان می آورد.
بسیاری از اکتشافات بشر به مدد علم، در آغاز همچون پدیده بازی در اذهان کودک شکل می گیرد.میل به پرواز،کنجکاوی درشناخت ستارگان و اجرام فلکی ، میل به دویدن و سرعت و شکستن، زمان دادن حیات و زندگی و اشیای بی جان در بازی به تصویر درآوردن رویاها و اندیشه های دوران کودکی در قالب بازی، تقلید از حیوانات و انسان ها، به ویژه والدین خود ،بازی است که تنها در دنیای ذهنی کودکان شکل می پذیرد.
کودکان تا قبل از ورود به موسسات آموزشی، اکثرا خود را به دست بازیهای فردی می سپارند و ساعتها با اسباب بازی ها و وسایل خانه به بازی می نشینند. کودکان هر آنچه در اطراف خود می یابند به بازی می گیرند.
خواه یک کلاف کاموا ، خواه کلاه یا عصای پدر و شاید کفش های مادر، کمتر دختری را می‌یابید که در دوران طفولیت به پوشیدن کفشهای مادرش به بازی و راه رفتن نپردازد۰
پوشیدن کت بلند و گشاد پدر ، به شکلی که کودک خود را در آن پنهان کند، بازی است که سرشار از لذت و تخلیه درونی، در بسیاری از بازی ها می توان علایق کودکان را به مسائل جدی شناسایی کرد.(آدلر) در کتاب بازی درمانی معتقد است: از طریق بازی اطلاعات به دست می آید که نه تنها به وضع کنونی کودک، بلکه به آینده او نیز مربوط می شود.
در زندگی کودک پدیده مهمی وجود دارد که به وضوح فرایند آماده سازی او را برای آینده نشان می دهد و آن پدیده بازی است.

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : باید و نبایدها در تربیت کودکان و نوجوانان - لیلا صادقی رودسری

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *