ترس از غریبه ها در نوزادان، بررسی ریشه ها و راهکارها

ترس از غریبه ها گاهی اوقات در روند رشد طبیعی عاطفی کودکان، رویداد مهم و غیر قابل درکی است. بعضی از روان شناسان، آن را اضطراب هجده ماهگی نامیده اند، زیرا در حدود این سن به اوج خود می رسد. من فکر می کنم بهتر است آن را اضطراب پنج ماهگی بنامیم، زیرا این عارضه در بسیاری از کودکان این سن مشاهده شده است. در حدود یکی دوماهگی، کودک، یک فرد غریبه و آشنا را می شناسد. ولی در سه چهارماهگی، هنگامی که فردی آشنا یا غریبه به او نزدیک می شود، آشکارا  لذت می برد، با او تماس چشمی بر قرار می سازد، سرش را تکان می دهد و برای خوشامد گفتن به  او سرو صداهای نا مفهومی از گلویش بیرون می آیند.

ترس از غربیه

کودکان در این سن هم لبخند می زنند و هم با اشتیاق همه بدن خود را تکان می دهند. هنگامی که بزرگسالی نزدیک کودک می شود

کودک به او پاسخ مساعدی نمی دهد. این طور به نطر می رسد که پاسخ اجتماعی، عمدتا ناشی از تماس چشمی با فرد دیگر است.

در پنج ماهگی کودکان به طرز پیچیده ای درباره کسی که می شناسند و می توانند به او اعتماد کنند، تعصب پیدا می کنند.

هنگامی که کودک  پنج ماهه  خود را به پزشک معالج آن می برید و او روی تخت معاینه میخوابد ابتدا با علاقه زیادی به اطراف نگاه می کند. دست و پایش را تکان می دهد. ولی وقتی پزشک به کودک نزدیک می شود کم کم ساکت می شود و دیگر تکان نمی خورد و سرو صدا نمی کند و ابتدا با دقت و سپس با نگرانی به پزشک زل می زند. پس از چند ثانیه لب ور می چیند، چانه اش می لرزد و شروع به جیغ زدن می کند. کودک پنج ماهه ممکن است برای بیست تا سی دقیقه به شدت گریه کند و حتی شما هم نتوانید او را ساکت کنید.

ترس از غریبه ها اگر جنبه حاد و مرضی نداشته باشد، امری غیر عادی نیست. اگر بزرگترها هنگام نزدیک شدن کودک حساسیت و ظرافت بیشتری به خرج بدهند، کودکان آن قدر ها هم سرو صدا راه نمی اندازند. بعضی از بزرگتر ها به قدری اشتیاق دارند که

به طرف کودک می روند، بدون آنکه توجه داشته باشند که او برای چنین برخوردی آمادگی ندارد.

کودکان به فرصت نیاز دارند تا قبل از تصمیم گیری درباره این که آیا آن فرد غریبه، آدم دوست داشتنی و قابل اعتمادی هست یا نه، تصمیم بگیرند واورا ارزیابی کنند. حتی در چنین صورتی هم بهتر است که بزرگترها خیلی به کودک نزدیک نشوند و به او اجازه بدهند خودش نزدیکشان شود.

بی قراری و ناراحتی شدید ناشی از اضطراب جدایی ممکن است چنان در کودک آشکار باشد که پدر و مادر وقتی اورا تنها میگذارند و کودک حتی اگر با پدر بزرگ ومادر بزرگ خود هم باشد باز احساس وحشت می کند. بهتر است قبل از اینکه کودک را تنها بگذارید او را به پرستار و یا پدر بزرگ و مادر بزرگ آن عادت دهید.

پس از سه سالگی کودک درباره محیط اطراف خود افکار پیچیده تری پیدا می کند و به خاطر رشد عاطفی و معاشرتی شدن، با غریبه ها بهتر کنار می آید. او مردم را دوست دارد و هنگامی که به او علاقه نشان می دهند، از حضورشان لذت می برد

امتیازدهی
PDFPrint

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *