جبران افراطی ناشی از احساس گناه

بسیاری از والدین در رسیدگی به تک فرزند زیاده روی می کنند، چون هم توان آن را دارند و هم از آن لذت می برند. آن ها ضرورتا در مورد داشتن یک کودک احساس گناه نمی کنند. جبران افراطی، چه مادی و چه عاطفی، به طور کامل در اثر احساس گناه رخ می دهد. آزادی مفرط و جبران افراطی ممکن است در ظاهر به هم خیلی شبیه باشد، اما ماهیت آن ها متفاوت است.

والدینی که بیش جبران هستند همیشه سعی دارند که داشتن تک فرزند را جبران کنند، اما والدینی که آزادی مفرط می دهند، ممکن است از داشتن یک کودک احساس خوشحالی می کنند.

والدین تک فرزند غالبا به احساس گناه درونی خود، عدم پذیرش جامعه، فشار های خانوادگی و سایر عوامل با انواع رفتار های بیش جبران پاسخ می دهند که برای کودک رفتاری سالم نیست. والدینی که به خاطر ناتوانی فقط یک فرزند دارند، برای چیز های زیادی خود را سرزنش می کنند.

تک فرزندی

والدینی تک فرزند در بسیاری مواقع هنگامی که به تک فرزند خود نگاه می کنند، در خود احساس گناه می کنند و برای فرار از این احساس گناه ممکن است دست به بیش جبرانی زنند. جبران افراطی می تواند خود را به شکل زمان بندی افراطی و ثبت نام کردن کودک در کلاس های متعدد بروز دهد.

حضورتان را پر رنگ کنید، نه دادن هدیه را:فراهم کردن انواع امکانات و هدایا، یکی از اقدامات والدین تک فرزند برای کند کردن لبه ی تیز احساس گناه است، به ویژه والدینی که به خاطر غرق شدن در دنیای کار آن طور که باید در کنار فرزند خود نیستند. ما اغلب برای فرزندمان وقت نمی گذاریم و از طریق اسباب و لوازم، نبودمان را در کنار فرزند جبران می کنیم. اگر بیش از یک فرزند داشتیم، نبود ما را وجود خواهر و برادر تا حد زیادی جبران می کرد. آن چه که کودک نیاز دارد در کنار والدین بودن است نه کنار هدایا.

امتیازدهی
PDFPrint

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *