خصوصیات یک نوجوان ۱۵ ساله

۱۵ سالگی را دوران آرامش والدین می دانند زیرا نوجوان در این سن کم آزار، مطیع، خونسرد، کم حرف و به طور کلی درونگرا است و بهترین زمان برای آموزش اخلاقیات و مذهب می باشد.

از لحاظ جسمی
اندام پسران در این سن به طرف اندام یک مرد کامل می رود. نیروی جسمانی زیاد می‌شود و موهای بدن رشد کامل می کند، ریش و سبیل در صورت آنها پدیدار می‌شود و گردن کشیده تر بوده و سینه برآمدگی بیشتری پیدا می‌کند و قلب افزایش حجم پیدا می‌کند.

حرکات و رفتارها
حرکات یک نوجوان پانزده ساله به طور کلی نرم و ملایم است، چون کمتر صحبت می کند. بنابراین به مصاحبت علاقه زیادی نشان نمی‌دهد و به طور کلی شخصی تودار تلقی می شود. علائق آنها بیشتر مهمانی، تلفن، موسیقی، باشگاه‌ها، عکاسی و سینما است.
البته سینما و نوع فیلم را خودش انتخاب می کند و در این زمینه از والدین پیروی نمی‌کند.

 

 

از لحاظ روانی، عاطفی و اخلاقی
روح استقلال طلبی در او کاملاً آشکار می شود و به همین دلیل از کلمه بچه فوق العاده متنفر است و اصرار دارد که تنها به مدرسه برود. خودشناسی در او افزایش می‌یابد و به تجزیه و تحلیل امور می پردازد. از عوامل هیجانی دوری می کند و به سر و صدا حساسیت دارد. کم حوصله است ولی دیر عصبانی می شود، زود رنج است و در او سوء ظن ایجاد می گردد و چون حس وفاداری و همدردی دارد زیاد حسادت نمی کند. نسبت به خواهر و برادر کوچک خود محبت بیشتری دارد و همیشه نزد والدین از آنها حمایت می‌کند و برای انتخاب دوست بیشتر به شخصیت او توجه دارد.
از نظر اخلاقی بهترین سن برای یادگیری آداب معاشرت می باشد، اغلب به اشتباهات خود اعتراف می کنند و خیلی کم به طرف دزدی و دروغگویی می‌روند و حتی برخی از آنها از این صفات متنفر می شوند.

از لحاظ اجتماعی
تمایل کمک به گروه و اجتماع در آنها افزایش می یابد به همین علت به خانه، مدرسه و اجتماع علاقه مند هستند. البته در عین حال که به خانواده علاقه دارند می‌خواهند از خانه دوری کرده و به گروه بپیوندند.
نوجوانان ۱۵ ساله معتقد است که والدین آنها را درک نمی کنند، از دستورات والدین مخصوصاً در مورد لباس پوشیدن و آرایش زیاد خوششان نمی آید.
حتی از محبت مادر به خصوص در مقابل دیگران زیاد راضی نیستند و با اینکه مادر را قابل اعتمادتر از پدر می‌دانند اما با پدر سازش بهتری دارند.
خیلی زود نمی توانند خود را با محیط خارج تطبیق دهند مثلا اگر مهمانی سرزده وارد شود دست و پای خود را گم می‌کنند، از کنترل ساعت برگشت به خانه ناراحت می شوند و دوری از خانه و خانواده افزایش می یابد.
عده ای از آنان به مدرسه علاقه مند می شوند و عده ای دیگر از مدرسه انتقاد می‌کنند، از تکالیف زیاد مدرسه شکایت دارند و همین امر باعث بی میلی آنها به مدرسه و مخالفت آنها با معلمین می‌شود.

 

PDFPrint

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *