دکتر بازی کودکان و وظیفه والدین

خانمی سراسیمه و نگران در حال صحبت درباره رفتار دو کودک هفت و نه ساله خود است. او می گوید: من آنها را در حال بازی با دختر خاله هفت ساله شان دیدم. بازی ای که دیدن آن برای او و شاید برای همه ما احساسات خوشایندی در پی نداشته باشد.
در این بازی یکی از کودکان نقش دکتر را بازی می کند و به بررسی اجزای بدن بیمار خود، که او نیز کودک هم بازی اوست می پردازد. گاهی این بازی حتی منجر به برهنه شدن کودک نقش بیمار نیز می شود. مطمئنا تماشای چنین صحنه ای برای والدین قابل تحمل نیست و بعضا برخوردهای خشن و آنی آنها کودکان را نشانه می رود. در این جور مواقع چه باید کرد؟ تنبیه، گفتگو، سرزنش یا بیخیالی؟
بازی جنسی از حدود چهار سالگی شروع می شود و در حالی که کاملا طبیعی است، والدین به هنگام مشاهده آن دچار شوک می شوند و نمی دانند چه عکس العملی را باید از خود نشان دهند.
به یاد داشته باشید که کودکان ذاتا کنجکاو هستند. آنها مدام تلاش می کنند از طریق اکتشاف و مقایسه از محیط اطراف خود کسب یادگیری کنند. به عنوان والدین نقش شما متوقف کردن این رفتار با ملاطفت و در عین حال قاطعانه می باشد.
از سرزنش، تحقیر، تنبیه بدنی و سخنرانی کردن پرهیز کنید. مطمئنا نمی خواهید کودک شما دچار شرم بی مورد شود. اگر هم برای اولین بار چنین رفتاری را مشاهده کردید، فرستادن هم بازی ها به خانه شان نیز تنها باعث ایجاد احساس گناه در کودکان می شود.
کودک در جواب رفتار نادرست شما خواهد گفت که او فقط کنجکاو است. این جمله می تواند اشاره ای برای شما باشد که اطلاعات بیشتری را به کودک منتقل کنید و درباره بخش های خصوصی و شخصی بدن با آنها صحبت کنید. در حقیقت این فرصتی طلایی برای والدین است که از این طریق ارزش های خود را بیان کنند و به کودک اطلاعات دقیق و مفیدی را ارائه دهند.
به عنوان مثال پدر و مادر می توانند با کودک خود درباره تماس های بدنی مناسب و نامناسب صحبت کنند. کودکان باید یاد بگیرند به خط قرمزی های دیگران احترام بگذارند و همچنین نسبت به محافظت از خودشان حساس باشند.


شما به عنوان والدینی که حق مداخله در این امور را دارید می توانید با برخورد مستقیم صحیح در حضور کودکان وارد عمل شوید.
به عنوان مثال کودکان را تک تک نام ببرید و بگویید: آرش، مینا و احمد! بدن شما متعلق به خود شماست و شما رئیس بدن خود هستید. اگر نمی خواهید کسی به بدن شما دست بزند باید بیان کنید، اگر احساس خوبی از دست زدن به بدن به شما نمی دهد باید آن را هم بیان کنید حتی اگر فرد درخواست کننده از شما بزرگتر باشد.
چون در بازی جنسی (دکتر بازی) نقش اول را کنجکاوی بازی می کند توضیح اینکه دلیل دست نزدن به قسمت های مختلف بدن دیگران جلوگیری از آسیب و صدمه ندیدن است بسیار مهم است.
شما می توانید به کودک خود بگویید: من می دانم تو نسبت به بخش های خصوصی بدن دوستت کنجکاو هستی اما ممکن است تماس انگشتان تو به او آسیب برساند و یا باعث انتقال بیماری شود.
در نهایت توصیه می شود با دیگر والدین نیز درباره این موضوع صحبت و تبادل نظر شود. هر خانواده ای باید با توجه به مجموعه ارزش های تعریف شده با کودک خود به صحبت بنشیند و همزمان از طریق مطالعه کتاب های مفید راهی را برای ارضای حس کنجکاوی کودک خویش بیابند.
در ضمن والدین می توانند کتاب هایی با موضوع بدن و اعضای آن برای کودک خود خریداری کنند و به او هدیه دهند. می توان به کودک گفت: در این کتاب همه چیزهایی که دوست داری درباره بدن بدانی نوشته شده است هر گاه علاقه به دانستن داشتی بگو تا با هم آن را بخوانیم.
به خاطر داشته باشید که وقتی کودکان با هم بازی می کنند این احتمال وجود دارد که عملی را که شما آنها را از آن نهی کرده اید تکرار کنند. در این جور مواقع بعد از تذکر مجدد می توانید چنین برخورد کنید:
آرش و مینا! من از اینکه باز شما را بدون لباس می بینم ناراحت هستم. با اینکه قبلا درباره آن توضیح داده بودم و شما را از این کار نهی کردم. شما هر دو اشتباه کردید. مینا باید سریع به خانه خودشان برود. اگر بچه های خوبی بودید و قول دادید دیگر تکرار نکنید هفته آینده با هم بازی می کنید. این خیلی مهم است که کودکان بدانند شانسی برای جبران دارند.
اگر علیرغم همه این برخوردها، توصیه ها و مداخله ها این بازی ادامه یافت حتما به مشاور مدرسه و یا روانشناس مراجعه کنید. دکتر بازی افراطی در هر سنی می تواند آتش زیر خاکستر اختلالات در آینده باشد.

دکتر بازی کودکان و وظیفه والدین
1 رای - میانگین 5
PDFPrint
نویسنده :
منبع : علی نقی قاسمیان نژاد؛ دانشجوی ارشد روانشناسی عمومی -

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *