روانشناسی رشد کودک

روانشناسان رشد می خواهند بفهمند که در دوره ی پیش از تولد، تاثیراتی که بر روی کودک ایجاد می شود، چگونه بر رشد او در سال های بعد تاثیر می گذارند.
روانشناسان در روانشناسی رشد می خواهند چگونگی انعکاس های اولیه ی پیش از تولد، چگونگی واکنش جنین به محرک ها در رحم مادر، و احساسات و ادراکی جنین را کشف کنند.
این روانشناسان رشد همچنین مشکلات پیش از تولد مانند سندرم داون، مصارف دارویی مادر و بیماری های ارثی که بر روی رشد کودک در آینده تاثیر می گذارند را نیز بررسی و کشف کنند.

کودکی و روانشناسی رشد
دوره ی بین طفولیت تا کودکی زمانی است که شاهد بیشترین میزان رشد و تغییر در کودک هستیم. روانشناسان رشد بر روی جنبه های رشد فیزیکی، شناختی و عاطفی کودک که در این دوره ی بسیار حساس و مهم زندگی ظاهر می شوند توجه نشان می دهند.
علاوه بر مداخلات و درمان هایی که در مورد مشکلات احتمالی در این دوره انجام می شود، یک روانشناس رشد باید به کودک کمک کند تا از حداکثر توانایی های بالقوه ای که دارد استفاده کند.
والدین و متخصصان سلامت تمام توان و توجه خود را به کار می گیرند تا مطمئن شوند که رشد کودک به درستی انجام می شود، مواد مغذی لازم و کافی را دریافت می کند، و فضای شناختی متناسب با سن او برایش فراهم می شود.

 

 

اواسط کودکی
این دوره از رشد با بلوغ فیزیکی و افزایش اهمیت تاثیرات اجتماعی مشخص شده است و کودک وارد دوره ی ابتدایی مدرسه می شود. در این دوره کودک با ایجاد رابطه ی دوستانه با همکلاسی هایش، مشارکت در امور مدرسه و رشد احساسش نسبت به خود، وارد جهان اطراف می شود.
والدین نیز می توانند در صورت ایجاد مشکل در مدرسه، روابط احساسی و مشکلات ذهنی کودک با روانشناس رشد مشورت کرده و از او کمک بگیرند.

نوجوانی
نوجوانی دوره ای بسیار جالب و هیجان انگیز برای بررسی است؛ زیرا در این دوره از رشد، کودک در معرض آشفتگی های روانشناختی بسیاری است و می خواهد به دوران بزرگسالی گذر کند.
روانشناسانی نظیر اریک اریکسون به کشف و بررسی چگونگی گذر این دوره و شکل گیری هویت کودک علاقه ی بسیاری داشته است.
در این سنین، کودک معمولا دوست دارد محدودیت هایی را تجربه، و هویت های جدیدی را کشف کند؛ زیرا نوجوان در این سن می خواهد بفهمد که واقعا چه کسی است و می خواهد چه کسی بشود.
روانشناسان رشد می توانند به نوجوانان در این سن کمک کنند؛ زیرا نوجوان در این دوران با چالش های مختص دوره ی نوجوانی مانند بلوغ، آشفتگی های احساسی و فشار اجتماعی مواجه هستند.

اوایل بزرگسالی
این دوره از زندگی معمولا با شکل گیری روابط احساسی مشخص می شود. شکل گیری استخوان ها، روابط نزدیک تر، و شروع یک زندگی خانوادگی معمولا اتفاقات بسیار مهم ابتدای جوانی هستند.
کسانی که می توانند این روابط را بسازند و حفظ کنند، تمایل به همبستگی و حمایت اجتماعی دارند؛ اما افرادی که نمی توانند روابط شان را حفظ کنند احساس تنهایی می کنند.
افرادی که به این مشکلات دچار می شوند می توانند با روانشناسان رشد مشورت کنند تا مسائل و چالش هایشان را برطرف کنند.

روانشناسی رشد در اواسط بزرگسالی
در این مرحله، فرد شروع به ایجاد هدفمندی و کمک به جامعه می کند. اریکسون این دوره را تعارض بین زایایی و رکود تعریف کرده است.
افرادی که درگیر جهان اطراف می شوند، چیز های مفیدی را با آن به اشتراک می گذارند و برای نسل بعد یادگار های خوب و مفیدی را بر جای می گذارند، دارای هدف هستند.
فعالیت هایی مانند داشتن یک شغل، خانواده، گروه های دوستانه و ارتباط اجتماعی همه ی این ها باعث زایایی و تکثیر نسل شوند.

 

 

سالخوردگی
بر اساس روانشناسی رشد سنین سالمندی معمولا نشان دهنده ی کم تر شدن سلامتی است؛ اما افراد سالخورده ای نیز هستند که می توانند تا ۸۰ الی ۹۰ سالگی نیز به فعالیت های خود ادامه دهند.
با این حال افزایش نگرانی برای مشکلات سلامتی از جمله مشخصه های این دوره است و برخی افراد نگران کاهش و زوال شناختی مرتبط با بیماری هایی مانند آلزایمر در خود هستند.
اریکسون همچنین این دوره را به دوره ی بازتاب زندگی تشبیه کرده است. افرادی که با نگاه کردن به گذشته شان احساس خوبی دارند و فکر می کنند که با خرد و بدرستی زندگی کرده اند، برای پایان زندگی شان نیز آماده هستند.
اما افرادی نیز هستند که با نگاه کردن به زندگی گذشته شان چیزی جز تلخی و پشیمانی و ناامیدی نمی بینند. روانشناسان رشد می توانند به این افراد کمک کنند تا مشکلات و چالش های اینچنینی این دوره را نیز به خوبی سپری کنند.

 

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : خبرنامه ویکی روان -

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *