عشق و محبت خود را درست، به جا و به موقع به فرزندتان ابراز کنید

روزی پسری به والدینش گفت: من هم می توانم سیگار بکشم؟ آنها گفتند: نه. پسر گفت: پس چرا پدر می کشد؟ در واقع پسر می‌خواست پدر و مادرش نسبت به این موضوع حساسیت نشان دهند و بگویند: نه تو نباید بکشی.
اما به جای این سخن، در پاسخش گفتند: این دیگر به خودت ربط دارد، اما اگر این کار بکنی، ما را کمی ناراحت می کنی. آن پسر آنقدر با اراده و محکم نبود و نمی توانست بدون کمک پدر و مادر در برابر نکشیدن سیگار مقاومت کند و اینک او معتاد است.
از همان بدو تولد فرزندتان، معیارها و اصول تربیتی را در موردش اجرا کنید تا از همان کودکی توقعات شما و مسئولیت های خود را بشناسد تا وقتی بزرگ شد دچار دوگانگی شخصیت نشود.
هنگامی که او حد و مرز اعمال و رفتار خود را بداند، احساس امنیت و اطمینان بیشتری می کند.
پسر جوانی که بارها مرتکب جرم شده بود می گفت: پدر و مادرم حتی به خودشان زحمت ندادند که به من حرفی بزنند، چه برسد به اینکه بخواهند بگویند چه کاری درست است و چه کاری نادرست است.

 

عشق پدر و مادر نسبت به فرزند باعث حفظ او از خطرات جامعه می‌شود.
خداوند نیز به والدین فرمان داده تا با فرزندانشان درست رفتار کنند. شما باید نسبت به فرزندانتان مثبت اندیش و قاطع باشید و به آنها راه‌حل‌های سازنده پیشنهاد کنید. مثلاً اگر در انتخاب دوست یا علایقش دچار اشتباه شده است، به جای انتقاد از او، فعالیت‌ها و یا فرد جدید و مناسبی را به او پیشنهاد کنید و اگر می‌خواهید فکری منفی را از ذهن او پاک کنید، ایده بهتری برای جایگزینی انتخاب کنید.
چنانچه افراد خانواده تان باهم اختلاف نظر دارند، تعجب نکنید. این امری بسیار عادی است. زیرا شما چند انسان مختلف با ایده های گوناگون هستید که زیر یک سقف با هم زندگی می کنید.
دختری می خواست به مهمانی شبانه برود، اما وقتی از پدرش اجازه گرفت، پدر به او گفت: عزیزم من پدر تو هستم و چه بخواهی و چه نخواهی من تو را دوست دارم.
عشق و تجربه من، به من می‌گویند که تو نباید به آن مهمانی بروی. پدر با این کار نظرش را به دخترش تحمیل نکرد، بلکه طبق تجربه اش گفت که آن مهمانی برای او مناسب نیست.
هرچند دختر آن روز از پدرش دلگیر و ناراحت شد، اما هنگامی که بزرگتر و با تجربه تر شد از پدرش به خاطر آن روز سپاسگزاری کرد.
شما به عنوان پدر و مادر وظیفه دارید کار درست را به فرزندانتان بیاموزید. مهم نیست که آنها شما را تصدیق کنند یا نه. شما نباید آن قدر به آنها عشق بورزید که از تربیتشان غافل شوید. از همان کودکی، فرزندان را مسئولیت پذیر بار آورید و مسئولیت بعضی از کارها را برعهده او بگذارید و بر کارهایش نظارت داشته باشید و خطاهایش را به آرامی به او گوشزد کنید. با صبر و حوصله او را همراهی کنید تا انجام وظایف را به خوبی بیاموزد.

 

امتیازدهی
PDFPrint

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *