عوامل پدید آورنده خشم کودکان

برای آنکس که در مسیر سازندگی و اصلاح است و قصد دارد خشم کودکان تحت ضابطه و کنترل درآورد ضروری است به چند مسئله توجه کند. نخست ضروری است که عوامل و انگیزه هایی که سبب پدید آمدن خشم می‌شوند بشناسد و آنگاه بداند چه عواملی سبب تشدید و یا کاهش آن می‌شود.
همچنین لازم است بداند چه نوع موضعگیری در حین خشم کودکان باید داشته باشد، برای کنترل آن چه جنبه هایی را باید رعایت نماید.

عوامل پدید آورنده خشم
قبل از هر چیز باید علت یا علل پدید آمدن خشم را شناخت و آنگاه به موضع گیری در این مورد پرداخت. به عبارت دیگر اساس مسئله این است که عاملی وجود دارد که افراد را خشمگین می سازد و التهابی در درون آنها به وجود می‌آورد.
مادام که آن التهاب و عامل شناخته نشود ناآرامی‌ها و فتنه جویی در فرد از میان نخواهد رفت.

 

 

محرومیت
محرومیت برای کودکان از عوامل مهم ایجاد خشم است. کودکی که از مهر مادری محروم است خواستار استفاده از غذایی است ولی از آن محروم می باشد. دوست دارد شکلات و شیرینی بخورد ولی بعلت فقر زندگی و احیاناً مراقبت‌های پزشکی او را از آن محروم کرده‌اند. بدیهی است که او در چنین حالتی دچار اشک و آه و ناله شود و چون این جنبه‌های محرومیت را نزدایند دچار خشم و غضب می گردد.

ضعف و ناکامی
گاهی خشم به علت ضعف در رسیدن به خواسته و ناکامی در وصول به اهداف مورد نظر است، کودکان در وصول به اهداف خود عجز و ناتوانی دارند. چه بسیار است هوس ها، تمایلات، آرزوها، امیدهایی که در کودک وجود دارد و او در رسیدن به آنها ضعف دارد و یا مانعی بر سر راهش ایجاد کرده و او را ناکام نموده‌اند.
کودکی را در نظر آورید که میل به غذا دارد ولی در اثر درد گلو نمی تواند به آن دست پیدا کند و طبیعتاً از این امر ناراحت است. خلاصه آنکه اگر به این خواسته‌ها و تمایلات فرد در رابطه با هدفش مانعی پدید آید و نتواند به خواسته اش دست یابد خشمگین خواهد شد.

نارضایی ها
کودک خواستار آزادی است. دلش می‌خواهد به هر جا که خواست برود، هر چیزی را که دوست داشت بخورد، و هرچه را که مورد علاقه اش بود لمس کند. بدیهی است که والدین و مربیان به خاطر حفظ مصالحی چنین آزادی و استقلالی را به او نمی دهند. شی مورد علاقه اش را از دستش می گیرند، جلوی او را سد کرده و مانع رسیدنش به هدف مورد علاقه او می شوند، غذای زیان بخشی را از دسترس او دور نگه می‌دارند و طبعاً چنین امری موجبات نارضایتی او را فراهم کرده و سبب خشم او خواهد شد.

احساس بدگمانی
گاهی خشم بدان علت است که در بدگمانی بر احساس او غلبه کرده است. او به مقتضای امکان و قدرتش کاری را انجام داده و خواستار آن است که از او قدردانی و حق شناس به عمل آید.
ولی متاسفانه پدر و مادر به علت کار و اشتغال و احیاناً بی‌توجهی و کوچک دانستن تلاش او قدردانی لازم را از او به عمل نیاورده اند و یا آنچنان که باید به عمل او ارج ننهاده اند.
او از این قضیه ناراحت است و رویش نمی‌شود که به مقاومت و مقابله برخیزد. خشم خود را به صورتی دیگر و به بهانه ای دیگر ابراز می‌دارد.

احساس تهدید
کودک و حتی فرد بزرگسال در مواردی احساس می‌کند که منافعش به خطر افتاده و در معرض تهدید است و یا والدین و اطرافیان به او نظر دارند و برای او مخاطره می آفرینند.
معمولا سعی دارد که به مقابله علیه وضع موجود برخیزد. ولی در آن هنگام که تلاش خود را بی ثمر دید و یا متوجه آن شد که کار سودی ندارد و خطری را از او دفع نمی کند خشمگین می شود و از این طریق در برابر اوضاع نابسامان می ایستد.

 

 

احساس تبعیض
گاهی کودکان و نوجوانان را در خانه و بزرگسالان را در اجتماع می‌بینیم که شاهد تبعیض ها و نابرابری هایی هستند و به مقتضای فطرت عدالتخواه خود در برابر آن می ایستند.
مثلا کودکی در خانه می بیند که پدر و مادرش به کودک خردسال بیشتر توجه دارند، بین آنها فرق قائل می شوند .از احساس این بی‌عدالتی خشمگین شده و کینه اطرافیان و حتی کودکی را که مورد مهر بیشتر قرار گرفته در دل می گیرد.

برخورد با خود
کودکان خردسال در مواردی به علت برخورد با خود خشمگین می شوند. توضیح مسئله این است که می‌خواهد چیزی را بخورد ولی گلویش درد می کند و نمی تواند، می‌خواهد چیزی را از جایش بلند کند ولی نمی تواند. ولی فکر و عقل او به درجه ای نیست که دریابد پدر و مادرش در این امر مقصر نیستند. بدین نظر نسبت به آنها خشم می گیرد و از این طریق خود را آرامش می بخشد.

بیماری
در مواردی هم عامل بیماری و نقاهت سبب خشم می گردد. و هم بیماری های ناشی از عدم توازن در ترشح غدد داخلی و بیماری های عفونی و غیرعفونی که در جمع حوصله او را محدود می کنند و صبر و توانایی و قدرت تحمل را از او می گیرند. او در دوران نقاهت هم نمی تواند فردی عادی باشد و همه امور و جریانات را تحمل کند. به همین نظر به زودی از کوره در می رود و خشمگین می شود.

امتیازدهی
PDFPrint

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *