مراحل رشد پسران

مرحله اول رشد پسران از بدو تولد تا شش سالگی را شامل می شود که فرزند پسر عمدتا به مادرش تعلق دارد.
هرچند ممکن است پدر نیز نقش خیلی بارزی را ایفا کند اما به هر حال پسر مال مادرش است.
هدف از این مرحله انتقال عشق و محبت و احساس امنیت و جا انداختن زندگی در ذهن او به عنوان تجربه ای شاد و دلپذیر است.
مرحله دوم از ۶ تا ۱۴ سالگی را در بر می‌گیرد. پسرها در این فاصله زمانی، تحت تأثیر تغییرات و نیروهای درونی شان دوست دارند که مرد بودن را بیاموزند (هر چند هنوز نقش مادر در زندگی شان همچنان بسیار پررنگ و موثر است و دنیای بیرون نیز آنان را به خود فرا می خواند) در بروز رفتار ها و انجام فعالیت ها به پدرشان شبیه می‌شوند.
هدفی که در این مرحله تعقیب می شود این است که همزمان با شکل دادن خلق و خوی مهربان و با نشاط، قابلیت و مهارت نیز در وجود او ساخته شود و قالب یک انسان متعادل را به خود بگیرد.

 

در این سن و سال است که پسر از مذکر بودن خود احساس رضایت و امنیت خاطر می کند.
سرانجام، ۱۴ سالگی تا بزرگسالی فرا می رسد. در این فاصله اگر از او انتظار داریم که سفرش را از نوجوانی به مرحله بلوغ کامل و بزرگسالی به سلامت طی کند، به راهنمایی ها و کمک های یک مربی و راهنمایی مذکر نیازمند است.
پدر و مادر در این مرحله کمی خود را از سر راه کنار می کشند اما باید ترتیبی بدهند تا مربیان و راهنمایان قابل و مطمئنی به کمک پسرشان بیایند، در غیر این صورت او برای خودکاوی در جستجوی پاسخ سوالات خود به سراغ گروه همسالان بی صلاحیت می رود.
در این مرحله هدف این است که پسرتان با پیوستن به جمع بزرگسالان و حشر و نشر با آنان، صفاتی مانند مهارت، مسئولیت پذیری و عزت نفس را بیاموزد.
هر یک از این مراحل سه گانه به ما کمک می‌کند تا بدانیم چه کاری لازم است. مثلا واضح است که پدران در مرحله ای که پسرانشان سنین ۶ تا ۱۴ سالگی را می گذرانند نباید ۲۴ ساعت مشغول کار باشند و یا غیبت فیزیکی یا عاطفی ملموس و مخربی در خانواده داشته باشند و اصلاً حضورشان دیده و احساس نشود زیرا این امر باعث تخریب روحیات پسرانشان می شود.
از تعریف مراحل سه گانه فوق می فهمیم که پسرانمان در سال‌های میانی نوجوانی نیازمند کمک و دستگیری بیشتری از ناحیه اجتماع هستند، نقشی که در اعضای خانواده و خویشاوندان و یا در رابطه استاد و شاگردی تبلور می یافت.
غالب اوقات نوجوانان قدم به دنیای بزرگ بیرون از خانه می گذارند بی آنکه کسی در آن جا دستشان را بگیرد و همین خلا نیز آنان را به این سمت سوق می‌دهد تا سنین نوجوانی و اوایل بزرگسالی را صرفاً با تکیه بر همسالان خود در مرحله ای ناقص و خطرناک به آخر برسانند.
روانشناسی پسران
استیو

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : روانشناسی پسران - استیوبیدالف؛ ترجمه علی فتحعلی آشتیانی

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *