چرا کودکان برخی از کارها را فرمواش می کنند؟

بعضی از کودکان فراموش می کنند کاری را انجام دهند. چون از ته دل نمی خواهند آن کار را انجام دهند – شاید کارهایی همچون بیرون گذاشتن زباله ها یا تمیز کردن اتاق شان.
گروهی دیگر، به راستی کارهایی را که می خواهند و نیاز دارند انجام دهند فراموش می کنند، و به نظر می رسد این اجتناب ناپذیر است.
فردای روزی که برای فرزندتان ژاکت زمستانی می‌خرید، درست همان روزی که به آن نیاز دارد، آن را در مدرسه جا می گذارد، یا روز قبل از امتحان علوم کتابش را در جا میزی اش جا می‌گذارد.
بعضی از بچه ها از دوستانشان وسایلی قرض می‌کنند، یک دلار که با آن غذای آماده بخرند، کتابی که بخوانند و حتی یک خودکار؛ و تا زمانی که دوستانشان سراغش را از آنان نگیرند فراموش می‌کنند آن را پس بدهند.
بعضی دیگر فراموش می کنند برای اردوی مدرسه پول بیاورند یا به کل اردوی مدرسه را فراموش می کنند. می‌توانیم برایشان توضیح دهیم ژاکت‌هایی که در مدرسه جا می‌مانند، ممکن است به سرقت روند، یا اگر کتابشان را جا بگذارند نمی‌توانند برای امتحانشان درس بخوانند، یا اگر وسایلی را که قرض گرفته اند پس ندهند دیگر دوستانشان به آنان اعتماد نمی‌کنند.

 


اما بسیاری از کودکان از قبل تمامی این ها را می دانند و هنگامی که از ما این توضیحات را می شنوند باز هم با ما هماهنگ نمی شوند و باز هم فراموش می کنند.
بیشتر کودکان می توانند درباره نتایج کار فکر کنند. ممکن است ژاکت شان دزدیده شود، نتوانند برای امتحان مطالعه کنند، اگر کتابهای کتابخانه را به موقع برنگردانند جریمه می‌شوند، اگر چیزهایی را که از دوستانشان قرض کرده اند پس ندهند چه بسا اعتماد دوستانشان را از دست بدهند.
اگر فرزندتان نمی‌تواند درباره این مسائل فکر کند می توانید بدون اینکه جواب را به او بگویید، راهنمایی اش کنید. به عنوان مثال می‌توانید از او بپرسید: اگر کسی که نمی شناسی ژاکت جدیدت را پیدا کند و هیچ کس را هم در جستجوی ژاکت نبیند، ممکن است چه اتفاقی بیفتد؟
چه اتفاقی ممکن است بیفتد اگر امتحان داشته باشی و کتابی هم نداشته باشی که درس بخوانی؟ هنگامی که کودک درباره نتایج وقایع اندیشید می توانید بپرسید: اگر همین فکرهایی که کردی اتفاق بیفتد چه احساسی خواهی داشت؟
هنگامی که کودک با احساساتش کنار می آید، در حل مشکلات ناشی از فراموش کاری خود آزاد تر خواهد بود. به جای پیشنهاد دادن اجازه دهید خودش به جواب دست یابد. اکنون بپرسید دفعه بعد چه کار می توانی بکنی تا به خاطر داشته باشی آنچه را احتیاج داری به خانه بیاوری.
وقتی به کودکتان اجازه می دهید که خودشان فکر و راه حل را پیدا کنند ماهیت بحث را نیز تغییر می دهید. در آن صورت شما در مواردی که بچه ها فراموش می کنند تمرکز نمی کنید، بلکه نحوه به خاطر داشتن کار را مد نظر قرار می‌دهید و سرانجام فرزندتان در رقابت با خودش سرافراز خواهد بود.

 

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : والدین اندیشمند کودکان متفکر - دکتر میرنا. ب. شور؛ ترجمه فاطمه رضایی ملک خیلی

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *