چگونه به نوجوان کمک کنیم؟

۱٫ والدین نوجوانان را از محبت سیراب می کنند تا آنان به هر آشنا و بیگانه ای روی نیاورند و به طرف افراد منحرف و اماکن فاسد کشیده نشوند.
۲٫ والدین کانون خانواده را محلی امن و پناهگاهی مستحکم برای فرزندان نمایند، به یکدیگر احترام بگذارند و به خصوص در حضور آنها از اشتباهات یکدیگر چشم پوشی کنند.
۳٫ برخی از والدین وقتی کمبودی در خود می بینند از فرزندشان می خواهند که او از آن عیوب مبرا باشد. برخی دیگر عیب جویی را پیشه کرده و دائما در رفتار فرزندشان دقیق می‌شوند تا نقصی در کار او پیدا کنند. آنان به تدریج باعث تزلزل شخصیت در نوجوان می شوند، زیرا ایرادهای دائمی از نوجوان ارتباط صمیمانه بین نوجوانان و والدین را از بین خواهد برد.
۴٫ والدین باید به نوجوانان خود احترام بگذارند و به آنها کمک کنند تا عیوب خود را رفع نمایند و نباید آنها را به خاطر ضعف هایی که دارند تحقیر نموده و آنها را با همسالان خود مقایسه کنند. به جاست که والدین نصیحت ها و تذکرات خود را با منطق در میان بگذارند و هرگز در حضور دیگران به خصوص همسالان به پند و اندرز دادن آن‌ها نپردازند.

 


۵٫ والدین باید به گونه ای صادقانه با فرزندان خود صحبت کنند و به سخنان آنان گوش دهند و زمینه ای را ایجاد نمایند تا نوجوان به آنها اعتماد کند و حرف ها و رازهای خود را برایشان بگوید و والدین را یار خیرخواه خود بداند.
۶٫ والدین نباید بیش از حد توان و ظرفیت فرزندانشان از آنها انتظار داشته باشند.
۷٫ والدین باید به نوجوان تذکر دهند که وجود مشکلات در زندگی امری غیر قابل گریز است پس نباید از مشکلات گریخت و راه های مبارزه با مشکلات را به آنها بیاموزند.
۸٫ والدین نباید فرزندان خود را در مضیقه شدید مالی قرار دهند و بدون کمک آنها را رها کنند، در این دوره از زندگی از آنها حمایت کنند و امکانات و آموزش لازم را برای کسب درامد در اختیار آنان قرار دهند.
۹٫ والدین باید روح مذهب و معنویت را در فرزندان خود تقویت کنند تا از این راه زمینه توجه به انحرافات در نوجوانان کاهش یابد.
۱۰٫ والدین باید به فرزندان خود مسئولیت های مختلف زندگی را واگذار کنند تا آنها اهل تفکر، کار و زندگی بشوند.
۱۱٫ والدین باید به امر توجه داشته باشند که نوجوان نیازمند انتخاب راه مستقلی برای خود می باشد.
۱۲٫ انتقادهای والدین از فرزندان اکثرا کارساز نیست. انتقادات باعث عصبانیت، رنجیدگی و عقده های درونی می شود. وقتی که نوجوانی به طور مداوم مورد انتقاد قرار می‌گیرد، می‌آموزد که خود را محکوم کند و در مورد ارزش‌های خود تردید نماید و شخصیت دیگران را نیز تحقیر کند. نوجوانان باید با پشت گرمی، محبت و احترام پدر و مادر، راه خود را به تنهایی و جسارت ادامه دهند. هرگز آگاهی‌ها، دریافت ها و تجربیات فرزندتان را تکذیب و نفی نکنید، احساساتش را متعلق به خودش بدانید و به خصوص از او انتظار نداشته باشید که به آنچه خود دیده، شنیده و حس کرده است تردید کند.

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : بلوغ و دگرگونی های آن - فرزانه صمدی

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *