کارکرد اسباب بازی در جامعه پذیری کودکان

بازی به باور متخصصان رشته علوم انسانی، تجربه ای برای بدست آوردن مهارت های زندگی است. این وسایل بازی با توجه به اندازه رضایتی که در کودک به وجود می آورد ایجاد انگیزه خواهد کرد. کودکان خارج از قوانین سخت زندگی بیرونی خود زندگی را در دنیای خویش مهار و مدیریت می کنند. با وجود این، اسباب بازی فقط یک وسیله بازی صرف نیست ، تمرین زندگی آینده است.
خوب گوش کنید صدای دیروز همچنان گاهی شنیده می شود: «عروسک قشنگ من قرمز پوشیده / تو رختخواب مخمل آبی خوابیده / یه روز مامان رفته بازار اونو خریده / قشنگ تر از عروسکم هیچکس ندیده / عروسک من / چشماتو وا کن … »

عروسک یا اسباب بازی را چه کسی برای نخستین بار ساخت؟ واقعیت این است که تاریخ اسباب بازی به پیش از تاریخ بر می گردد در حفاری هایی که روزانه در جاهای مختلف انجام می شود عروسک هایی که بچه ها، حیوانات و سربازان را نشان می دهد به طور معمول کشف می شوند.

در روزگاران دور، کودکان خود برای خویش اسباب بازی می ساختند، اما در دوره های بعد اسباب بازی های متنوع و پیشرفته توسط افراد دیگر ساخته و روانه بازار شد.
چرا بازی با اسباب بازی؟ بنا به اظهارات کارشناسان ، بازی در رشد اجتماعی کودک دارای چنین نقش هایی است. موجب ارتباط کودک با محیط بیرون می شود و دنیای اجتماعی او را گسترش می دهد، موجب شکوفایی استعدادهای نهفته و بروز خلاقیت می شود، همکاری، همیاری و مشارکت کودک توسعه می یابد ، با رعیت اصول و مقررات آشنا می شود، همانندسازی با بزرگسالان را می آموزد ، با مفهوم سلسله مراتب آشنا شده و آن را رعایت می کند، رقابت را می آموزد و شکست را به طور واقعی تجربه می کند ، قدرت ابراز وجود پیدا می کند و از ترس، کمرویی و خجالت بیهوده رها می شود و حمایت از افراد ضعیف را می آموزد. البته این تنها بخش هایی از کارکرد اسباب بازی های عینی و واقعی است.

بازی همچنین بعد اجتماعی، شناختی ( هوش )، جنبه عاطفی، حرکتی و در پاره ای موارد بعد اخلاقی کودک را رشد می دهد. بنابراین به نسبتی که کودک در موقعیت بازی قرار می گیرد اسباب بازی ها زمینه رشد کودک را فراهم می کند.
یک روانشناس بر این باور است که در کشور ما از هر نوع وسیله ای برای بازی کودکان استفاده می شود که در بسیاری موارد به مشکلات جسمی در کودکان دامن می زند.

ذکر این نکته بسیار مهم است که اسباب بازی فقط یک وسیله بازی نیست؛ شکل دهنده مغز و هوش و ذهن بچه هاست. این را مریم نجار نهاوندی، استاد جامعه شناسی دانشگاه تهران می گوید. لطفا جدی بگیرید.

 

امتیازدهی
PDFPrint
نویسنده :
منبع : کودک خلاق من - معصومه کمالی

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *