کودکی که خودش لباسش را نمی پوشد

موقعیت

فرزندم خودش می تواند لباس بپوشد اما این کار را نمی کند.

فکر کنید
بسیاری از بچه ها دوست دارند تا تمام مدت روز را با پیژامه باشند. لباس پوشیدن کاری است که آن ها را تا مدتی از کار های جالبی که دوست دارند انجام دهند ، دور می کند. از آنجا که آنها نیاز چندانی به این مسئله احساس نمی کنند، باید والدینی خلاق باشید تا انگیزه همکاری را در آنها به وجود آورید.

راه حل ها
۱٫ قرار بگذارید: ((هر وقت خودت لباس بپوشی، می توانی از میان لباس های مدرسه ات هر کدام را که می خواهی بپوشی . اگر من لباس تو را تنت کنم ، خودم باید انتخاب کنم.)) ابتدا فرزندتان اجازه می دهد که شما انتخاب کنید. در چنین وضعیتی، حتما لباس هایی را انتخاب کنید که می دانید آن ها را دوست ندارد ( راه حلی موثر) . وقتی ابراز ناراحتی کرد ، فقط با آرامش بگویید :(( اگر من باید لباس هایت را تنت کنم، می توانم هر کدام را که خواستم انتخاب کنم. اگر خودت لباس هایت را بپوشی، می توانی هرکدام را که می خواهی ، بپوشی .))


در مورد انتخاب های فرزندتان انعطاف پذیر باشید. اگر لباس هایی را انتخاب می کند که از نظر فصلی و محلی که می حواهد برود مناسب هستند، ترکیب رنگ های عجیب یا نوع لباس هایی را که به هم نمی آیند، نادیده بگیرید. لازم نیست که او علامتی به خود آویزان کند که بگوید: (( من خودم لباس پوشیده ام، زیرا همه چیز گویاست ( به من اعتماد کنید). بزرگسالان دیگر، آشکارا خواهند فهمید که پدر یا مادری هستید که استقلال و مسئولیت شخصی فرزندتان، برایتان مهم است.
۲٫ جر و بحث نکنید. وقتی عجله دارید و یا صلاح می دانید، خودتان لباس هایش را بپوشانید، ولی هنگامی که وقت کافی برای تشویق و یادآوری به او دارید، بگذارید خودش این کار را انجام دهد. وقتی فرزندتان به ۵ یا ۶ سالگی برسد، احتمالا گرایش بیشتری دارد که مطابق خواسته شما عمل کند.
۳٫ عباراتی خاص تعیین کنید و از روش ((وقتی / بعد )) استفاده کنید تا فرزندتان اولویت کار ها را متوجه شود : (( من ساعت را برای ۱۰ دقیقه بعد تنظیم می کنم. اگر قبل از زنگ زدن ساعت لباسهایت را پوشیده باشی ، وقت کافی دارم که قبل از بیرون رفتن از خانه،کتابی برایت بخوانم.)) یا (( به محض پوشیدن لباس هاست، می توانی صبحانه بخوری.))
۴٫ خودتان را کودک تصور کرده و با او بازی کنید. می توانید با انجام بازی لباس پوشیدن، مسابقه دادن، یا مثل بچه ها رفتار کردن، از تنش صبحگاهی بکاهید.
مثلا،بچه های کوچکتر به پوشیدن لباس هایی که سخن می گویند ، علاقه مند می شوند : (( سلام کوچولو من سالوادور ، پیراهن جادویی هستم. اگر مرا بپوشی تو هم قدرت جادویی پیدا می کنی. ))
۵٫ موفقیت او را تحسین کنید. تشویق مثبت باعث می شود که کودک به کار خود ادامه دهد.

 

امتیازدهی
PDFPrint

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *